عيسى عليه السّلام را ديده بود و نصرانيت را از پولس فرا گرفت ، پولس در ابتدا يهودى متعصّبى بود كه نصارى را اذيت ميكرد و در كارشان اخلال مينمود ، ناگاه بطور بىسابقه تغيير عقيده داد و گفت : در حالت بيهوشى مسيح مرا لمس كرد و از اسائهء ادب نسبت بپيروانش ملامت و منع نمود و من بمسيح ايمان آوردم و مرا مأمور كرد تا در ترويج انجيل بكوشم . پولس همان است كه اركان مسيحيّت فعلى را محكم كرد و گفت : « ايمان بمسيح در نجات انسان كافى است و احتياج به عمل نيست » و پولس بود كه گوشت خوك و ميته را بر نصارى حلال كرد و از ختنه و از بسيار چيزها كه در تورات بود نهى كرد با آنكه تورات مورد تصديق انجيل بود و جز اشياء معدودى از محرّمات تورات را حلال نكرد . لوقا انجيل خويش را بعد از مرقس و پس از مرگ پطرس و پولس نوشت و خودش تصريح مىكند كه انجيلش كتاب الهامى نيست زيرا در ابتداء انجيل خطاب به « تيوفلس » كه يكى از اشراف يونان بود چنين ميگويد : از آنجا كه بسيارى از مردم شروع بتأليف كردند راجع به آنچه در نزد ما بود ، من نيز چنان مصلحت ديدم كه همه را به ترتيب به تو بنويسم اى تيوفلس عزيز . آنگاه شروع بحكايت مىكند . رجوع شود به قاموس كتاب مقدّس مادّهء لوقا و پولس و الرحلة المدرسيّه ج 1 ص 184 باب احوال پولس و ص 128 فصل « من هو لوقا » و انجيل لوقا باب اوّل و الميزان ج 3 ص 342 . انجيل يوحنا يوحنّا در انجيل خود بالوهيّت مسيح ( نعوذ باللَّه ) بيشتر متعرّض شده هاكس ذيل لغت « انجيل » مينويسد : انجيل يوحنّا مطلب الوهيّت مسيح را بيش از سائرين متعرّض شده و مقاومتى را كه فريسيان نسبت بمسيح مىنمودند . و فقرهء احياء ايلعاذر را بتفصيل مذكور ميدارد . در الميزان ج 3 ص 343 از